
பெருதற்கரிய வார்த்தைகளை
வார்த்திருந்த உனது
நாவு தடித்திருக்கிறது
சொற்களினிடையே
விடுபட்ட எழுத்துக்கள்
வேறு வார்த்தைக்குள்
அடைபட்டுச்சொல்லி
முடித்ததின்
பொருளுக்கு அயலாகி
அர்த்தமற்றுப்போன கவிதை
நிலம் பூந்தாது
வெளிமிதக்கும் நிழல் போல
இருள் புலர காத்திருக்கும்.
ஒவ்வொரு கண்களுக்காயும்.
1 comment:
Simple, subtle.
Arthamatrupona kavithai...
veLi mithakkum nizhal...
arumainga... pala samayam irul manitharkaloda pagal eppadi irukkumnu yosikkirathundu... pagal manitharkaloda irul pola ayarchithannu ninaichhikkirathu...
iruL pulara kaathirukkum
pulara -> vaarthai jaalam
superb... back to form... :)
Post a Comment